شیشه پنجره را باران شست

وای باران باران

 شیشه پنجره را باران شست

از دل من اما  چه کسی نقش تو را خواهد شست ؟

آسمان سربی رنگ

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ

می پرد مرغ نگاهم تا دور

وای باران باران

گاه می اندیشم می توانی تو به لبخندی این فاصله را برداری

تو توانایی بخشش داری

دستهای تو توانایی آن را دارد  که مرا زندگانی بخشد

چشمهای تو به من می بخشد

شور و عشق و مستی

و تو چون مصرع شعری زیبا

سطر برجسته ای از زندگی من هستی

 

شاعر:حمید مصدق

 

ارسال کننده:مستی

/ 1 نظر / 18 بازدید
عادل غانمی

سلام استاد گرامی بنده به علت شکستگی پا این هفته و هفته آینده نمی توانم در کلاس شما حضور پیدا کنم.